
|
|
 |
Valoración da senteza no xuízo a Dionísio Pereira |
|
INVESTIGAR PARA A LIBERDADE
Durante o franquismo, nas vilas e cidades a xente pronunciaba en voz baixa os nomes daqueles que tiveron un papel activo e protagonista na represión. Nun clima de terror permanente, víanse obrigados a convivir con eles, con aqueles que lles roubaran propiedades a punta de pistola ou encabezaran os grupos de xusticieiros que asasinaron a familiares, amigos e veciños. Coa implantación do réximen democrático, a falta de vontade das forzas políticas maioritarias por aclarar todo o acontecido e recoñecer e honrar o papel de aqueles que morreron ou sufriron a represión por defenderen a legalidade republicana deixou en mans dos historiadores esta tarefa. Coa intención de que prevalecese a verdade, con mínimo respaldo institucional e expostos a verse denunciados xudicialmente ou ameazados polos seus devanceiros, un grupo deles encarou o reto.
Nel figura Dionisio Pereira González. O seus traballos (Os mortos esquecidos, radiografía da represión franquista nun pequeno concello rural: O caso de Cerdedo (Pontevedra), publicado nas Actas do Congreso da Memoria celebrado en Narón en decembro de 2003, e o libro A Segunda República e a represión en Cerdedo, editado pola Asociación Ecoloxista e Cultural Verbo Xido e a Xunta de Galicia) serviron para ver imprimidos nun papel por primeira vez os nomes das víctimas e tamén dos represores, aqueles nomes que durante décadas foran pronunciados en voz baixa, co único obxectivo de que se soubese a verdade e renderlles un tributo de gratitude a aqueles que loitaron pola democracia.
A resultas de tal iniciativa, foi denunciado polos familiares de Manuel Gutiérrez Torres, ex xefe da Falange e alcalde de Cerdedo nun periodo comprendido entre 1940 e 1950, e de Francisco Nieto González (falanxista) os que citou como “persoas sinaladas pola súa particiación nos asasinatos e maltratos ou como instigadores dos mesmos” e como “presuntos represores”. A sentencia firmada pola titular do Xulgado de Primeira Instancia e Instrucción de A Estrada, María Pedreira García, absolve a Dionisio Pereira e conclúe que en ningún momento vulnerou o dereito á honra dos familiares de émbolos dous.
No capítulo de Fundamentos de Dereito, a sentencia asinada o 7 de decembro cita os casos abertos a raíz de dous libros nos que se lle imputa a unha persoa a intervención no asasinato dun sacerdote (xaneiro de 2004) e, a outra, a un militar a responsabilidade de porse á fronte dun pelotón de fusilamento (febreiro de 1993). En ámbolos dous, os xuíces coincidiron en suliñar que non é tarefa das instancias xudiciais declarar cal é a verdade histórica, nin xulgar se os historiadores acudiron ás fontes fiables de coñecemento.
A terceira referencia na que está asentado o fallo absolutorio (marzo de 1999) derívase dunha denuncia que ten a súa orixe nunha reportaxe de televisión sobre as circunstancias dun consello de guerra que concluíu coa execución “de un conocido político catalán en Burgos” (o anarquista Salvador Puig Antich). “Cuando surge la colisión entre los derechos fundamentales de libertad de información y expresión y al honor (…) la delimitación (…) ha de hacerse caso por caso y sin fijar apriorísticamente los límites entre ellos”, indica. Tamén resalta que “la tarea de ponderación ha de llevarse a cabo teniendo en cuenta la posición prevalente, que no jerárquica o absoluta (…) que ostenta el derecho a la libertad de expresión e información”.
A sentencia do Tribunal Constitucional (TC) de marzo de 2004, referida ó mesmo procedemento resolve que “es preciso señalar que las valoraciones y juicios sobre los hechos históricos, y no sólo sobre la actualidad o sobre el pasado más próximo, son tan inevitables como necesarios, sin perjuicio de la dificultad de que alcancen consenso o valoración unánime. (…) La posibilidad de que los contemporáneos formemos nuestra propia visión del mundo a partir de la valoración de experiencias ajenas depende de la existencia de una ciencia histórica libre y metodológicamente fundada”, engade.
“El debate histórico disfruta en nuestra Constitución de una protección acrecida respecto de la que opera para las libertades de expresión e información, ya que (…) se refiere siempre a hechos del pasado y protagonizados por individuos cuya personalidad, en el sentido constitucional del término, (…) se ha ido diluyendo necesariamente como consecuencia del paso del tiempo y no puede oponerse, por tanto, como límite a la libertad científica con el mismo alcance e intensidad con el que se opone la dignidad de los vivos”, pode lerse no fallo do TC. “Sólo de esta manera se hace posible la investigación histórica, que es siempre, por definición, polémica y discutible, por erigirse alrededor de aseveraciones y juicios sobre cuya verdad objetiva es imposible alcanzar plena certidumbre. (…) Son los propios ciudadanos quienes, a la luz del debate historiográfico y cultural conforman su propia visión de lo acaecido, que puede variar en el futuro”.
Atendendo a estas premisas, a titular do Xulgado de Primeira Instancia e Instrucción da Estrada mantén que os traballos realizados por Dionisio Pereira “no tienen contenido difamatorio, ni, en palabra de los actores (denunciantes) en el acto del juicio, les ha supuesto de facto un rechazo o perjuicio hacia sus personas por parte de los vecinos de Cerdedo”. Así mesmo, sostén que “las afirmaciones que los demandantes consideran atentatorias para su honor han sido realizadas a través (…) de testimonios de las personas coetáneas a los hechos (…) por lo que no se desprende ni ánimo de dañar el honor, (…) ni ánimo vengativo (…) ni tampoco –al menos desde el punto de vista jurídico- una absoluta y total desconexión con la realidad histórica estudiada”.
A Asociación Ecoloxista e Cultural Verbo Xido, integrada no grupo de colectivos das comarcas de Terra de Montes, Deza e Tabeirós Señor Afranio que traballa pola recuperación da memoria histórica, expresa a súa concordancia co fallo e cos principios nos que se asenta, por considerar que servirán para facilitar o labor a aqueles que, como Dionisio Pereira, só buscan a verdade ao entender que é o mínimo tributo que cómpre renderlle a todos aqueles que abriron os camiños do futuro co seu exemplo, traballando nun eido que, malia transcorreren máis de tres décadas desde a morte de Franco, segue a ser abertamente hostil.
O acontecido durante a Guerra Civil e o franquismo deixará de ser unha ferida aberta para se converter nunha lección de historia cando o Goberno asuma a cota de responsabilidade que lle corresponde e o traballo de investigación que desenvolven os historiadores remate.
Asociación Ecoloxista e Cultural Verbo Xido
Cerdedo, decembro de 2007
|
| |
 |
 |
Desetimase a denuncia contra o historiador Dionisio Pereira |
|
O Xulgado de Primeira Instancia da Estrada acaba de desestimar a denuncia que a familia dun ex alcalde franquista de Cerdedo, Manuel Gutiérrez Torres, presentara contra o historiador Dionisio Pereira. Os descendentes do rexedor consideraban que un estudo do autor sobre a represión en Terra de Montes constituía un atentado contra a honra do que fora tamén xefe da Falanxe na localidade.
No controvertido texto, Dionisio Pereira aporta datos que vinculan ao ex alcalde coa violenta represión que se produciu na comarca logo do golpe militar de 1936. Xa durante o propio xuízo celebrado o pasado día 2 de outubro, o fiscal sinalou que non vía motivos para a demanda civil. Agora, o xulgado ratifica aquela opinión.
Segundo lle explicou a Vieiros a avogada do historiador, Jacoba Millán, a familia ten de prazo até o xoves da vindeira semana para presentar recurso diante da Audiencia Provincial. Sexa como for, a propia letrada lembraba que se trataba dunha sentenza importante polo precedente que senta en Galiza. Ademais subliñou que queda probado que o autor tiña fontes sólidas que apoiaban o seu estudo.
Fonte: XORNAL ELECTRÓNICO VIEIROS (12.12.2007)
|
| |
 |
 |
Xuízo contra o historiador dionísio pereira |
|
O Xulgado de Primeira Instancia da Estrada acaba de desestimar a denuncia que a familia dun ex alcalde franquista de Cerdedo, Manuel Gutiérrez Torres, presentara contra o historiador Dionisio Pereira. Os descendentes do rexedor consideraban que un estudo do autor sobre a represión en Terra de Montes constituía un atentado contra a honra do que fora tamén xefe da Falanxe na localidade.
No controvertido texto, Dionisio Pereira aporta datos que vinculan ao ex alcalde coa violenta represión que se produciu na comarca logo do golpe militar de 1936. Xa durante o propio xuízo celebrado o pasado día 2 de outubro, o fiscal sinalou que non vía motivos para a demanda civil. Agora, o xulgado ratifica aquela opinión.
Segundo lle explicou a Vieiros a avogada do historiador, Jacoba Millán, a familia ten de prazo até o xoves da vindeira semana para presentar recurso diante da Audiencia Provincial. Sexa como for, a propia letrada lembraba que se trataba dunha sentenza importante polo precedente que senta en Galiza. Ademais subliñou que queda probado que o autor tiña fontes sólidas que apoiaban o seu estudo.
Fonte: XORNAL ELECTRÓNICO VIEIROS (12.12.2007)
|
| |
 |
 |
Xuízo contra o historiador dionísio pereira |
|
O vindeiro martes, 2 de outubro, ás 10'00 h. celebrarase no Xulgado da
Estrada (Pontevedra) o xuízo contra o historiador Dionísio Pereira, demandado pola familia do ex-alcalde falanxista de Cerdedo, Manuel Gutiérrez Torres.
A asociación Verbo Xido de Terra de Montes e a Comisión pola Memoria Siñor Afranio fan un chamamento para acudir ese día ao xulgado e solidarizarmonos con Dionísio, así como para reclamar o dereito a saber e a liberdade de expresión.
Moitas grazas.
|
| |
 |
 |
Manifesto sobre o dereito a saber e a liberdade de investigar nas nosas comarcas |
|
Diante das denuncias presentadas contra os historiadores Dionisio Pereira (Cerdedo) e Alfredo González Ruibal (Soutelo de Montes), os/as historiadores/as e investigadores/as das comarcas de Cotobade, Cuntis, Deza e Tabeirós-Terra de Montes, queremos manifestar a nosa repulsa pola persecución que está a cometerse con aqueles que pretenden recuperar a memoria histórica do pasado franquista na nosa zona. Amparándose na defensa do dereito ao honor dos represores e das súas familias, trasladouse ao ámbito xudicial un debate que debera permanecer no marco historiográfico no que naceu. Na nosa opinión, os tribunais non deberían ser competentes para determinar a certeza da verdade histórica, posto que non é obxectivo dos historiadores atentar contra a honra privada de ninguén divulgando as investigacións verbo do labor público dun personaxe histórico. Para iso, empregase o aparato metodolóxico propio dunha ciencia como a historia, tendo en conta as limitacións que aquel ten para disipar toda dúbida respecto das hipóteses de partida que se propoñen e que poden ter diversas interpretacións non coincidentes entre si. En calquera caso, e con todas as eivas, estamos seguros de que este é o único xeito de que avance na nosa sociedade o coñecemento sobre nós fronte ao que suporía a autocensura. Isto en ningún caso supón risco de descalificación gratuíta ou de ataque ao prestixio de ninguén, tendo en conta que é a cualificación e o prestixio do historiador o que está en xogo se non tivesen fundamento suficiente as teses que sustenta. Por iso queremos facer as seguintes consideracións:
1.- É contraditorio que primeiro se impuxera a distancia no tempo para falar friamente sobre feitos tan terribles coma os acontecidos hai máis de 70 anos, retardando o seu tratamento até a desaparición das xeracións vivas que sufriron ou cometeron estes actos, e agora, unha vez que son estudados, se esixa a presenza abondosa destes protagonistas para permitir ditas investigacións: isto, só tería sentido si se pretendera determinar a inocencia ou culpabilidade dos autores dos delitos co fin de impoñerlles unha condena – cousa que nunca se fixo – e que sería a única circunstancia que, logo, permitiría aos historiadores apuntar nomes de represores sen medo a represalias xudiciais. Se os historiadores só puideran citar a aqueles que teñen unha condena firme pola perpetración, instigación ou xustificación de actos represivos, atopariámonos con que se lles estaría a tapar a boca por completo, posto que polas características propias do réxime ditatorial xurdido tras o golpe de estado acontecido en 1936, é evidente que non hai ningún caso deste tipo, pois o franquismo non só non perseguiu e condenou eses feitos, senón que os promoveu e os premiou.
2.- Os gobernos municipais da nosa comarca que non actualizaron o seu nomenclátor ao contexto do actual sistema democrático, son cómplices desa concepción equivocada do franquismo como Estado de Dereito e dos franquistas como benfeitores asépticos de obras ou servizos para os nosos concellos. É lexítimo honrar por igual a calquera figura histórica do pasado, por moi discrepante que sexamos do seu ideario, polo feito de que favorecera certos intereses locais, mais non é de recibo situar como referentes públicos a aqueles que tiveron como ideoloxía precisamente prohibir, perseguir, e mesmo eliminar aos que non pensaran como eles, pois con isto estariamos a promover como exemplares comportamentos incompatibles cos valores democráticos que hoxe teñen obriga de difundir as corporacións municipais. Actitudes como as do alcalde de Cerdedo defendendo ao seu antecesor e xefe local da Falanxe polas obras acometidas no municipio baixo o seu mandato, favorecen o clima inquisitorial de persecución contra os que “atentan contra a súa honra”, pois esta honra é potenciada, precisamente, desde o actual poder municipal partindo dun concepto equivocado do que representaron os mandatarios fascistas, que de ningunha maneira se poden homologar a unha gloria local máis. E compre lembrar, asemade, que este ambiente enrarecido posibilita actitudes violentas e inaceptables tal que os reiterados ataques que está sufrir o monumento en lembranza dos canteiros asasinados na Ponte do Barco (Pedre).
3.- Preocúpanos que se queira avalar a persecución dos historiadores ao identificalos como perturbadores da convivencia e paz social da nosa comunidade. Este argumento que serviu de coartada de sanción no pasado, é especialmente falaz e dramático neste caso, porque ademais de partir do suposto reaccionario de que a ignorancia nos fai máis felices, culpabiliza as vítimas e aos que lles poñen voz, por incomodar a concordia da veciñanza ao narrar uns feitos que lle sacarían as cores aos seus autores, se viviran. Mais resulta que a grande maioría dos antigos represores, aos que non está ben visto molestar, non viven, co cal teríamos que pensar que, ou ben as súas familias asumen a herdanza da desmemoria, ou en realidade son outras as razóns das denuncias presentadas: isto é, impedir que queden en evidencia os propagandistas de ideas antidemocráticas que predican as bondades das ditaduras, escusados no descoñecemento que se teñen dos seus crimes. Descoñecemento que están politicamente interesados en perpetuar.
Por todo isto, amosamos a nosa solidariedade cos historiadores denunciados e solicitamos o sobresemento dos procedementos xudiciais iniciados contra eles e a adopción de reformas xurídicas que eviten a inseguridade coa que traballamos os investigadores do franquismo, derivadas dunha previa declaración da ilegalidade dese réxime de terror e, conseguintemente, da ilexitimidade de todos os seus actos. Deste xeito, deixaríase de esixir un tratamento aos protagonistas históricos da ditadura,como persoeiros investidos dunha normalidade e naturalidade propia de calquera Estado de Dereito.
|
| |
 |
 |
Fotografía da presentación do Manifesto polo Dereito a Saber e a Liberdade de Investigar (CETMo de Soutelo de Montes, 15.09.07) |
|
NOME |
CONCELLO |
PROFESIÓN |
Carme Hermida Gulías |
Forcarei |
Profesora da Universidade de Santiago |
José Luís Barreiro Barreiro |
Forcarei |
Profesor da Universidade de Santiago |
Manuel Blanco Rivas |
Forcarei |
Escritor e xornalista |
Mª Nieves Soutelo Vázquez |
A Estrada |
Historiadora |
Paulo Porta Martínez |
A Estrada |
Investigador e profesor |
Anxos Sanmartin Rei |
A Estrada |
Investigadora e profesora |
Xosé Luna Sanmartin |
A Estrada |
Escritor |
Xacobe Bastida Freixedo |
A Estrada |
Profesor da Universidade de Oviedo |
Xosé Manuel Martínez Oca |
A Estrada |
Escritor |
David Otero Fernández |
A Estrada |
Escritor |
Xoán Carlos Garrido Couceiro |
A Estrada |
Investigador e profesor |
Manuel Pereira Valcarcel |
A Estrada |
Escritor |
Manuel Rei Romeu |
A Estrada |
Investigador e profesor |
Susana Camba Castro |
A Estrada |
Historiadora |
Miguel Louzao Outeiro |
A Estrada |
Escritor e profesor |
María Dolores Camba Castro |
A Estrada |
Historiadora e profesora |
Goretti Sanmartín Rei |
A Estrada |
Investigadora e profesora Universidade da Coruña |
Xosé Manuel Maceira Fernández |
A Estrada |
Investigador e profesor |
Carlos Solla Varela |
Cerdedo |
Escritor e profesor |
José Antonio Meixueiro Rey |
Cerdedo |
Investigador |
Serafín Fontenla Fernández |
Cotobade |
Investigador |
Emilio García Lorenzo |
Cotobade |
Investigador e profesor |
Matías Rodríguez da Torre |
Silleda |
Investigador e profesor |
Alberte Maceira Balboa |
Silleda |
Investigador |
Xulio Carballo Arceo |
Silleda |
Investigador e arqueólogo |
Xosé Manuel Malheiro Gutiérrez |
Silleda |
Investigador e profesor |
Manuel Igrexas Rodríguez |
Lalín |
Investigador e profesor |
Chus Pato |
Lalín |
Poeta |
Celso Fernández Sanmartín |
Lalín |
Escritor |
Antonio Presas García |
Lalín |
Investigador e profesor |
Gonzalo Navaza Blanco |
Lalín |
Escritor e profesor |
Mario Pereira Fernández |
Lalín |
Investigador e profesor |
Carlos Negro |
Lalín |
Escritor e docente |
Xosé Vázquez Pintor |
A Golada |
Escritor e profesor |
Marcos Seixo Pastor |
Cuntis |
Investigador e profesor |
Heitor Picallo Fuentes |
Cuntis |
Escritor e ilustrador |
Alfonso Magariños Sueiro |
Cuntis |
Historiador e teólogo |
Xosé Mª. Rodríguez Durán |
Moraña |
Escritor e xornalista |
Reis Camiña Castro |
Moraña |
Coordinadora Revista “A Taboada” |
Xosé Casal Porto |
Moraña |
Investigador |
Xosé Neira Vilas |
Vila de Cruces |
Escritor |
|
| |
 |
 |
Acto de Verbo Xido na Ponte do Barco (Pedre-Cerdedo) |
|
| A Asociación Cultural e Ecoloxista "Verbo Xido" de Terra de Montes convídavos a participar no acto de reposición da placa no monumento aos mártires cerdedenses Francisco Arca Valiñas e Secundino Bugallo Iglesias, asasinados o 13 de agosto de 1936. Agardámosvos o sábado, día 15 de setembro, ás 12'30 h na Ponte do Barco (Pedre-Cerdedo). |
| |
 |
 |
Nova denuncia contra outro membro de Verbo Xido |
|
Achégase un comunicado de Verbo Xido, sobre a denuncia a outro membro deste colectivo por parte dos mesmos que fixeron contra o historiador Dionisio Pereira. A dennucia foi interoposta polos contidos da páxina web persoal do denunciado, Alfredo González Ruibal, investigador de prestixio que neste momento traballa na Stanford University.
Desde a Comisiómn pola Memoria Siñor Afranio denunciamos outra volta que no atopamos perante doutro grave atentado contra a liberdade de expresión.
|
| |
 |
 |
Comunicado da asociacion Ecoloxista e Cultural Terra de Montes “VERBO XIDO” |
|
A Asociación “Verbo Xido” valora de maneira moi negativa o que consideramos unha nova iniciativa contra a liberdade de expresión e de investigación na persoa de Alfredo González Ruibal, membro do noso colectivo e pertencente a unha coñecida familia de Soutelo De Montes, profesor da Universidad Complutense de Madrid e arqueólogo de recoñecido prestixio internacional, que ven de recibir no pasado mes de xullo unha nova demanda de conciliación por parte da familia de Manuel Gutiérrez Torres, ex alcalde franquista de Cerdedo e antigo xefe local da Falange, unha vez máis por atentar, supostamente, contra a honra do devandito. A razón esgrimida para unha medida tan extrema, é a mesma que orixinou o enxuizamento do historiador Dionísio Pereira: citar a Manuel Gutiérrez Torres como “presuntamente” relacionado coa represión franquista nesta bisbarra.
Desde “Verbo Xido” consideramos este recurso aos Tribunais como unha tentativa máis de intimidar a tódalas persoas debruzadas na investigación da nosa historia recente, para coñecer a verdade duns feitos terribles que nos foron ocultados durante setenta anos. Entendemos, ademáis, que tanto o dereito da cidadanía á verdade como a propia liberdade de investigación, deberan prevalecer fronte a calquera outra consideración, habida conta de que calquera persoa pode facer uso da súa inalienable liberdade de expresión e rebatir aqueles feitos que considere non axustados ao que realmente aconteceu.
Finalmente, a Asociación “Verbo Xido” opina que, cando o grupo de goberno da Corporación cerdedense revogou hai un ano a decisión aprobada en pleno por unanimidade de retirar o nome da rúa adicada a Manuel Gutiérrez, non fixo máis que alentar actitudes contradictorias cos valores democráticos que debera sustentar a nosa sociedade, e comportamentos que só favorecen aos partidarios da denostada e fenecida Ditadura franquista.
Cerdedo, 25/8/2007
Por “Verbo Xido”
Lola Varela
(voceira) |
| |
 |
 |
Discurso da Dionísio Pereira na Entrega do IIª Premio "Día da Galiza Mártir" á recuperación da memoria histórica. (17 de Agosto de 2007) |
|

Compañeiros e compañeiras:
Antes que nada, como é obrigado, teño que agradecer á “Fundación Alexandre Bóveda” a concesión deste premio, cousa que non tomo como algo persoal posto que hai outros investigadores e investigadoras con máis méritos ca min para recibila, e estou a pensar en compañeiros de longo percorrido como Bernardo Máiz ou Carlos Velasco, sen esquecer a autores máis novos pero cunha obra xa consolidada neste eido, como son Xulio Prada, Emilio Grandío ou Mª Xesús Souto. Máis ben interpreto esta distinción en clave colectiva, como unha mostra de apoio a todas as persoas e colectivos debruzados na recuperación da memoria do que significaron para estas terras, tanto o golpe militar de xullo de 1936 como o sanguento réxime franquista posterior; un labor básico para que hoxendía poidamos construír un país, cuxos alicerces sexan a xustiza, a liberdade, a igualdade e a solidariedade.
Quixera expresar, asemade, a miña emoción e o meu orgullo por verme asociado á rexa figura de Alexandre Bóveda, un dos referentes como cidadán e como político da nosa nación, cuxa valentía e lealdade aos ideais na hora da morte, continúan a ser un exemplo para todas aquelas persoas que entenden o compromiso coa construcción dunha sociedade máis xusta, como algo irrenunciable na súa existencia e sen o cal esta perdería boa parte do seu sentido.
Mais, ao tempo, tamén debo transmitirvos a miña preocupación e a miña denuncia, porque os atrancos e as intimidacións que sufren os colectivos e os/as investigadores/as que traballan na recuperación da memoria dos vencidos, están a medrar nos últimos tempos, quen sabe se influídas polas belixerantes declaracións do líder do PP, Mariano Rajoy, relativas a que, se gaña as vindeiras eleccións “se va a acabar todo eso de la memoria histórica”. Deste xeito, días atrás coñecimos algunhas malas novas ao respecto:
- En Madrid, o escritor Alfredo Grimaldos, autor no ano 2004 dun libro titulado “La sombra de Franco en la Transición”, ven de ser denunciado pola familia do que foi ministro de Gobernación naquela altura, o lucense Juan José Rosón.
- En Soutelo de Montes, a familia do ex alcalde falanxista de Cerdedo Manuel Gutiérrez Torres, ven de recuncar presentando outra demanda de conciliación contra un compañeiro da asociación “Verbo Xido”, por calificar ao devandito rexedor de “presunto asasino” na páxina web dunha Universidade americana.
- En Ponteareas, a investigadora Victoria Rodríguez atopa todo tipo de impedimentos por parte do grupo de goberno sustentado pola dereita local para realizar o seu traballo encol do devalar da Sección Femenina da Falange daquela vila, ate o punto de non percibir o montante do “IV Premio de Investigación Fermín Bouza Brey”, que lle fora concedido polo Concello no ano 2006.
- No propio Cerdedo, e aproveitando o clima revisionista inducido polo grupo de goberno do PP que decidiu revogar un acordo municipal unánime para mudar o rótulo dunha rúa adicada ao susodito Manuel Gutiérrez Torres, grupos fascistas veñen de atentar por terceira vez nun ano contra o pequeno monolito erixido en Pedre, na lembranza de dous canteiros cenetistas da parroquia de Figueroa torturados e asasinados naquel lugar.
En pouco tempo, os casos anteriores engádense a outros tristes exemplos de escurantismo e intolerancia, acontecidos ben na Galiza, ben no resto do Estado español. En consecuencia, a dura carreira de obstáculos para desentrañar a dor e a miseria esparexidos por toda parte tras o esfarelamento da IIª República, remata en máis ocasións das debidas cos humildes monumentos antifranquistas esnaquizados, cando aínda a simboloxía franquista campa polos seus respectos, ou cos investigadores nun Xulgado encausados baixo a Lei de Enxuizamento Civil aprobada polo Goberno Aznar no ano 2001. En realidade, a devandita normativa, esgrimida por achegados aos presuntos represores, salvagarda a suposta honra destes na mesma medida en que pretende disuadir a historiadores e informantes, coartando o dereito á verdade da cidadanía e a liberdade de creación científica na que se insire o labor dos investigadores. E por se alguén quere saber a miña opinión sobre a tan traída e levada “honra” destes e doutros personaxes, na respectable compaña de Don Benito Pérez Galdós direi que tal atributo é ben acaído para estercar as veigas, contribuíndo así a vizosas colleitas de patacas e repolos.
Malia os atrancos e as persecucións, ao longo da vida, certamente hai actitudes que son imperativos éticos ineludibles para non desmentir o que somos, e polas que non se debe agardar premio ou agradecemento ningún.
Mellor aínda expresalo coas verbas dun pensador que soubo enfrontar a barbarie nazi, naquela medianoite na historia que foi o comezo da IIª Guerra Mundial: estou a falar de Walter Benjamin. Aquel xudeu-alemán suicidado na aldea raiana de Port Bou en 1940, deixou escrito: “O don de prender no pasado a faísca da esperanza, tan só lle é dado ao historiador perfectamente convencido de que tan sequera os mortos están seguros se o inimigo vence. E ese inimigo nunca cesou de vencer”.
Por iso a distinción que a Fundación Alexandre Bóveda tivo a ben concederme, máis que un premio debe ser unha mostra cívica da determinación que nos anima para impedir que a caverna continue a desposuírnos do que é noso: a condición humana xenerosa e liberadora que reivindicamos a través dos represaliados e das represaliadas doutrora.
Finalmente, unha derradeira consideración: reivindico un tratamento comprometido das homenaxes ás vítimas do franquismo na Galiza, para non caer nunha mera reparación familiar ou en visións nas que predomine a nostálxia e o ritual. Ninguén discute que os achegados ás víctimas merecen todo o noso respecto e o noso apoio, nin tampouco que as autoridades deban ter a súa cota de protagonismo, mais tamén compre dicir que non tratamos só de persoas ou de datas conmemorativas, senón dos valores que aquelas sustentaron. E deses valores nos reclamamos aqueles e aquelas que devecemos por máis liberdade e máis igualdade para as nosas existencias: “paraíso ahora”, que diría Pablo Guerrero, un dos moitos damnificados da Transición da desmemoria.
Transmitir arelas de rebeldía contra os privilexios, de apoio mutuo e solidariedade, de acción colectiva para defender os dereitos dos individuos e dos pobos; velaí a maneira para que os homes e as mulleres sacrificados polo franquismo precisamente polo seu compromiso liberador, pervivan nas angueiras de hoxendía a prol dunha sociedade máis xusta. Compre tender unha ponte entre os loitadores de onte e de hoxe, de maneira que Alexandre Bóveda, Xaime Quintanilla, José Villaverde ou Benigno Álvarez, entre tantos outros e outras, estean connosco cando rexeitemos a precariedade laboral, a discriminación da muller traballadora, a explotación dos inmigrantes, ou reclamemos con firmeza o dereito a decidir das nacións que hoxe conforman o Estado español.
Por iso arrenega a dereita máis cerril da “memoria dos vencidos”. Por iso, para nós representa unha promesa de futuro.
Na lembranza de Lluis María Xirinachs, longa vida aos que loitan.
Dionísio Pereira
|
| |
 |
|
|
|
| |
|
Nome: diana silvia alonso
|
| |
Me solidarizo totalmente con el Sr. Dionisio Pereira. Sino existieran los historiadores para investigar con sus manos y pensamientos libres todavìa estarìamos en la edad de piedra. Diana Silvia Alonso nieta de Antòn Alonso Rìos quien me mostrò el camino de la honestidad y el compromiso desde que nacì hasta el final de sus dìas.Agradecida desde lo màs profundo de mi ser por dedicar su vida a tan importante labor: LA INVESTIGACION. |
Nome: anonimo
|
| |
cal é o motivo dos distintos títulos que recibiu o libro? o siñor Afranio, Como me rispei das gadoupas da morte, Memorias dun fuxido |
Nome: fernadno
|
| |
hoola, queria decir k me gustaria ver o documental feiro e como poderia descargalo ou velo cerca de donde eu son , Rianxo,xa que lein o libro e gustoume. saudos. |
Nome: libre
|
| |
soy un mienbro del ATENEO LIBERTARIO LA REVUELTA.SI FUESE POSIBLE |
Nome: libre
|
| |
kiero informacion sobre los anarkistas de Lora del rio y lo k tenia c.n.t- a.i.t en esta localidad.LORA DEL RIO SEVILLA CP.41440.Salu y anarkia |
Nome: Francisco García Sánchez
|
| |
Os dereitos de liberdade de expresión e opinión están recollidos como pilares do Estado Liberal, ningún pode violar estos dereitos e menos cando se fala de feitos históricos tanxibles. |
Nome: Montserrat Llorens
|
| |
Hola,
Des de Catalunya em solidaritzo amb Dionisio Pereira. Si no podem saber la veritat mai no podrem explicar la història, ni tampoc no podrem ser lliures.
Endavant! Una abraçada des de Manlleu (Barcelona) |
Nome: José Viale Moutinho
|
| |
Amigos, por favor, façam saber a minha solidariedade cívica e antifascista ao camarada Dionisio Pereira. Seu leitor e admirador, um abraço.
|
Nome: asd
|
| |
asdasdasd |
Nome: Miguel Anxo Fernán Vello
|
| |
Unha forte aperta e toda a miña solidariedade.
Miguel Anxo Fernán Vello, Profesión: Escritor |
Nome: Xoán Abeleira
|
| |
Prezado Dionísio: non sabía nada do absurdo xuízo contra ti, mais envíocho o meu apoio e máis o de Olga (Novo).
Unha aperta
Xoán Abeleira
Nin Deus nin Amo nin -inxustos- Xuízos!
|
Nome: Alejandro Cuenca Sanabria
|
| |
Compañero Dionisio Pereira :
Me solidarizo con tu causa, nuestra causa, de esclarecer la pesadilla que
supuso el fascista golpe de estado del 36 y la secuela dictatorial en que
derivó.
Además de mi solidaridad y mis datos, te reitero mi apoyo y que sepas que
puedes contar con este republicano para lo que se te ofrezca.
Alejandro Cuenca Sanabria
Arucas
Las Palmas de Gran Canaria
Soy Licenciado en Geografía e Historia por la Universidad de La Laguna
Cursos de Doctorado esp. Prehistoria y Arqueología por la Universidad de Las
Palmas GC
Ánimo y siempre piensa que no estás solo.
|
Nome: Àngels Reig
|
| |
Mi apoyo y solidaridad a Dionísio Pereira. Por la libertad y el derecho a conocer la verdad y borrar la amnesia colectiva que hemos estado sufriendo tanto tiempo. |
Nome: Fabián Valladares Malecki
|
| |
Estimado señor Dionisio Pereira,
Ante todo saludos desde Buenos Aires.
Queria darle mi total apoyo sobre lo acontecido sobre el Tema "Guerra Civil en Galicia". Y mi total apoyo a la libertad de expresión.
Un cordial saludo desde Buenos Aires.
Fabian Valladares Malecki
__________________________________________________
|
Nome: Mercedes Vázquez
|
| |
A miña sinatura.
Mercedes Vázquez Rodríguez
Pontevedra
Mestra |
Nome: Carmen Catalán Cardona
|
| |
suscribo el manifiesto.
Carmen Catalán Cardona. Palma (Mallorca).
|
Nome: Manuel Santos Barahona
|
| |
Puedes contar con mi firma compañero: no podemos permitir que esa canalla fascista siga campando a sus anchas.
José Manuel Santos Barahona, residiendo en Madrid, de profesión químico.
|
Nome: Manuel Fernández Trillo
|
| |
hola
manifiesto mi total y absoluta solidaridad y apoyo con el historiador Dionisio Pereira en la causa que se le instruye por el simple hecho de hacer bien su trabajo.
Manuel Fernández Trillo
Historiador, y Profesor de Derecho
Málaga
|
Nome: Belén Meneses
|
| |
SOLIDARIDAD CON EL HISTORIADOR DIONISIO PEREIRA, POR LA LIBERTAD DE EXPRESIÓN, POR NUESTRO DERECHO A CONOCER LA VERDAD, me adhiero al Manifiesto hecho público para apoyarle en la acción judicial promovida en su contra.
Belén Meneses
Rubí (Barcelona)
|
Nome: Pere Herrero Lozano
|
| |
Mi solidaridad con el investigador Dionisio Pereira. Por el
sobreseimiento de la causa levantada contra su persona en el Juzgado de
1ª Instancia de A Estrada
Pere Herrero Lozano
Profesor de educación secundaria.
El Vendrell, Tarragona
Salut.
Pere
|
Nome: María Beltrán Medina
|
| |
Maria Beltrán Medina, domiciliada en Palma de Mallorca, Provincia de Baleares, me
solidarizo con Dionisio Pereira y por la verdad de nuestra memoria
histórica. |
Nome: Antonio Martin Rentero
|
| |
Por la presente me solidarizo con Dionisio Pereira, considerando que la investigación de los hechos ocurridos en nuestro pasado reciente no puede estar sujeta a la sensibilidad de alguien que quiere pasar por ofendido por poner en cuestión el comportamiento de alguno de sus familiares. Si la verdad avergüenza a alguien, habrá de cargar con sus consecuencias. Desde luego, las víctimas de la represión son las que fueron mancilladas en su honor y su dignidad, y todavía no han recibido reparación por ello.
Antonio Martín Rentero
Profesión: economista
Lugar de residencia: Madrid
|
Nome: Antonio Ferrero
|
| |
Aportar mi firma al comunicado:
Antonio Ferrero Fort
Maestro de Primaria, jubilado
Válor (Granada). Estado Español
|
Nome: Bernardo Máiz Vázquez
|
| |
¿Outro atentado en Cerdedo contra a memoria? Sinal de que seguimos cabalgando quen mantemos a lembranza das victimas do trintaeseis na Galiza.
Unha vez máis, apertas solidarias a Verbo Xido.
Bernardo Máiz Vázquez. |
Nome: Carlos F. Velasco Souto
|
| |
Umha vez mais, e tendo conhecimento da "vista" que se vai celebrar em data tam curiosamente "emblemática" como o 18 de Julho contra o companheiro Dionísio Pereira, expresso desde aqui a minha total solidariedade com ele. Ao mesmo tempo lanço umha pergunta: Que tenhem feito ou pensam fazer os poderes públicos galegos (nomeadamente a Junta de Galiza, promotora do Ano da Memória) para defender o labor e integridade dos investigadores que, como agora Dionísio, se puderem ver em parecidas circunstâncias no futuro? Ele nom será um pouco grave e irresponsável deixar o assunto à discricionalidade do Poder Judicial? |
Nome: Consuelo Iglesias Villar
|
| |
Apoio a Dionisio Pereira e a todos cantos investigan a
vergoña da guerra civil e desenmascaran ós traidores
fachas, falanxistas, golpistas.
Unha aperta
Consuelo Iglesias Villar |
Nome: Pep Vinyals
|
| |
Dionisio:
Leí la entrevista que te hicieron en EL PUNT y como ciudadano y como historiador no puedo más que mandarte este mensaje para solidarizarme contigo. Aunque tengo la licenciatura en historia contemporanea por la U. de Barcelona, no he ejercido nunca profesionalmente. Pero eso no quiere decir que no me interese por los temas históricos y más aún los referentes a la guerra civil, la represión y la dictadura franquista. Me parece absolutamente indignante que aún sigan pasando cosas como la que te ocurre. Me indigna pero no me sorprende ya que desgraciadamente hubo vencedores y vencidos, y aún sigue habiendolos, aunque quisieran que todo eso se olvidase, especialmente cuando se trata de que los vencidos reivindiquemos la memoria de nuestros muertos y represaliados y tratemos de aclarar situaciones y poner nombres y apellidos a la represión. Y más aún cuando se hace desde una òptica de investigación històrica como la tuya. El tema de los papeles de Salamanca que no se devuelven, la llamada Ley de memoria histórica, que parece más de olvido que de otra cosa, etc...
Te mando pues mi apoyo y mi solidaridad.
Mucha suerte.
Pep Vinyals, Barcelona. |
Nome: Marc Sallés Navarro
|
| |
Lo que faltaba, que ahora los descendientes de los "presuntos asesinos" denunciaran a quienes investigan sus fechorías. No tenian vergüenza ni humanidad los unos, mucho pedir sería que la tuvieran los otros.
Marc Sallés (La Garriga). |
Nome: Carlos Etcheverria
|
| |
En nombre propio y como presidente del Ateneo Republicano de Galicia, me solidarizo con la protesta y asumo el manifiesto en apoyo del historiador Dionisio Pereira, ante la adversa coyuntura que atraviesan él y la investigación histórica.
Salud,
|
Nome: ALICIA MARSILLACH
|
| |
Adelante, amigo. Hay que seguir luchando contra el fascismo y el caciquismo que, por lo visto, no ha desaparecido de Galicia.
Bona sort des de Barcelona. |
Nome: Robert Surroca Tallaferro
|
| |
El feixisme està amagat, no mort ni enterrat.
Actuen amb la prepotència de sempre, ells es creuen amb dret de vida o mort sobre els que no pensen igual.
La meva solidaritat i recolzament. |
Nome: Carme Ramilo Martínez
|
| |
La familia de Manuel Gutiérrez Torres, exalcalde de Cerdedo hasta los años 60 y antiguo jefe local de Falange, está, dictatorialmente (los hechos se repiten) vetando la libertad de expresión de una persona que se dedica a la investigación histórica. Durante muchos años en la historia del país, la historia estuvo dictada y diseñada por quién se creyó con derecho al poder: el elegido, por la gracia de Dios, Francisco Franco Bahamonde. A los más que deseados reductos de aquellos casi cuarenta años de brutal dictadura aún les queda en la sangre el deseo que aniquilar cualquier idea que difiera de la suya. No han comprendido todavía que estamos en una democracia y que, aunque los aires de determinados partidos políticos remitan actualmente al dictador (dónde está aquello de "que descanse en paz"), no pueden vivir eternamente imponiéndose a la fuerza. Basta ya de imposiciones! Conoce la familia de Manuel Gutiérrez Torres, exalcalde falangista (¿o tampoco está permitido especificar su ideología?) en qué consiste la investigación? Me niego a permitir que se pisen los derechos de las personas una vez tras otra. ¿Quién son estas personas para abortar el laborioso trabajo que ha realizado un historiador? Me niego a aceptar estas injusticias. Es irrisorio que quienes más reclaman sus derechos son quienes menos deberes creen tener. De qué manera habría que hablar, según la familia de Manuel Gutiérrez Torres, de la crueldad y la brutalidad que representó la dictadura franquista y el falangismo? Que nos lo expliquen a todos los ciudadanos y ciudadanas que defendemos el derecho a la expresión con respeto. Dionisio Pereira no ha hecho nada más que explicar una parte de la historia que es innegable e incuestionable. Basta ya de aceptar imposiciones injustas e inhumanas. Ya tuvimos bastante con casi cuarenta años. ¡Hasta aquí hemos llegado! ¡Somos muchos y muchas los que no estamos dispuestos a agachar la cabeza y permitir que se nos vuelva a anular como ya se hizo en los tiempos, para ustedes, gloriosos!
|
Nome: José Hinojosa Durán
|
| |
Estimado amigo Dionisio Pereira:
Hace ya unos días (Cáceres, 19-V-2007) nuestro GRUPO DE ESTUDIOS SOBRE LA
HISTORIA CONTEMPORÁNEA de EXTREMADURA (GEHCEx) celebró unas Jornadas
internas. sobre la Recuperación de la Memoria Histórica en Extremadura. En
este marco se acordó mostrarte nuestra total solidaridad como historiadores
y suscribimos íntegramente EL MANIFIESTO DE APOYO A LA LIBERTAD DE
INVESTIGACIÓN Y PUBLICACIÓN como Grupo.
También hemos recogido algunas firmas de apoyo entre nuestros socios.
Recibe un cordial y solidario saludo de José Hinojosa Durán , presidente del
GEHCEx.
|
Nome: Lluis Estrada
|
| |
Dionísio Pereira,
Sr. Rebeu, del Col·lectiu 1714, el nostre suport a la seua tasca d’investigació històrica, tan necessària per a la consolidació de la democràcia. Sense saber d’on venim, no sabem on som, ni on anem.
Cordialment,
Lluís Estrada,
En nom de la junta directiva de l’entitat
www.1714.cat
|
Nome: Víctor Alexandre
|
| |
No defalleixis, Dionísio. No et trobes sol. Els catalans també estem amb tu. |
Nome: Theron P. Snell
|
| |
As a historian who uses oral history in my own work, I am horrified that a historian can be jailed for citing first person accounts in his work.
The historical process is threatened when family feelings have more legal standing than historical scholarship, when historical reality takes second place to reputations.
Theron P. snell, Ph.D
|
Nome: Severino Fernández Abel
|
| |
Como historiador a miña máis enérxica protesta pola actitude de persecución a un investigador como Dionisio. Non me estrañaría que pronto nos puidese pasar a algún outro que nos dedicamos a investigación histórica. |
Nome: daniel
|
| |
Apoyamos el manifiesto en defensa de la Libertad de Creación y Libertad de Expresión, como así, igualmente,apoyamos a Dionisio Pereira González. No a los caníbales mutantes por la gracia de dios. |
Nome: Juan Bilbao
|
| |
Todo mi apoyo para Dionisio Pereira.
Resulta que ahora nos van a demandar (¿por qué una demanda civil? ¿pretenden, para más inri, lucrarse los herederos de los falangistas por sus beneméritas acciones?)por decir que Manuel Fraga era ministro y miembro del Consejo de Ministros que dio la conformidad para que fusilaran al dirigente de la oposición democrática española Julián Grimau. |
Nome: Margarita Ledo Andión
|
| |
A miña solidariedade e o meu apoio contra o avanzo de todos os mecánismos que tentan facer caer outravolta os panos tépedos do esquecemento. |
Nome:
|
| |
A asociación culturalFuco Buxán, na súa última xuntanza, acordou expresarte a nosa solidariedade cos problemas que estás a ter. Unha aperta.
manuelÁngelRodíguez Carballaeira.
Presidente da Asociación Fuco Buxán. |
Nome: Eva Botella Ordinas
|
| |
El Statement on Standards of Professional Conduct de la American Historical Association, aprobado por la Professional Division, Diciembre , and adoptado por el Council, Enero , , afirma en su punto sexto:
". History in the Public Realm
Because interpreting the past is so vital to democratic debate and civic life in the public realm, historians regularly have the opportunity to discuss the implications of their knowledge for concerns and controversies in the present—including present controversies about past events. It is one of the privileges of our profession to share historical insights and interpretations with a wider public, wherever the locus of our employment. We should welcome the chance to do so, and the institutions that employ historians should recognize the importance of this aspect of our work. Historians should not be subject to institutional or professional penalties for their beliefs and activities, provided they do not misrepresent themselves as speaking for their institutions or their professional organizations when they are not authorized to do so.
Practicing history in the public realm presents important challenges, for when historians communicate with a wider public, they must represent not just a particular interpretation or body of facts, but the best practices of the discipline of history itself. This means they must inevitably walk a tightrope in balancing their desire to present a particular point of view with their responsibility to uphold the standards and values that underpin their professional authority as historians. This challenge can be especially complex for public historians, whose daily working lives frequently require multiple levels of accountability, and for historians working in advocacy roles.
Public discussions of complex historical questions inevitably translate and simplify many technical details associated with those questions, while at the same time suggesting at least some of the associated complexities and divergent points of view. While it is perfectly acceptable for historians to share their own perspectives with the public, they should also strive to demonstrate how the historical profession links evidence with arguments to build fair-minded, nuanced, and responsible interpretations of the past. The desire to score points as an advocate should never tempt a historian to misrepresent the historical record or the critical methods that the profession uses to interpret that record.
Historians who work in government, corporate, and nonprofit institutions, as well as those occasionally entering public arenas as political advisers, expert witnesses, public intellectuals, consultants, legislative witnesses, journalists, or commentators, may face a choice of priorities between professionalism and partisanship. They may want to prepare themselves by seeking advice from other experienced professionals. As historians, they must be sensitive to the complexities of history, the diversity of historical interpretations, and the limits as well as the strengths of their own points of view and experiences and of the discipline itself. In such situations, historians must use sources, including the work of other scholars, with great care and should always be prepared to explain the methods and assumptions in their research; the relations between evidence and interpretation; and alternative interpretations of the subjects they address."
Estos códigos deontológicos son imprescindibles cuando la profesión está en riesgo debido a la censura. La censura perpetúa la injusticia, pero también aniquila la democracia al imponer una sola visión del pasado. El consenso, en términos de indiscutida percepción de lo que sucedió, refleja la parcialidad del presente, y o bien la carencia de libertad, o la definitiva inmovilidad e incapacidad para el progreso, para el cambio, para la mejora. El silencio, en este caso, significa un avance hacia el retroceso y la condena a repetir lo ocurrido a fuerza de negarlo.
|
Nome: Rosalia Fernandez-Colmeiro
|
| |
Como hija de exilado republicano me solidarizo con Dionisio Pereira. Sabiendo todo lo que me padre sufrio, y lo que sufrieron sus compañeros, siento profundo agradecimiento y gran admiracion por todos aquellos historiadores que dedican su investigacion a recuperar la Verdad. Es necesario que las jovenes generaciones, España y el mundo sepan los crimenes contra la humanidad cometidos por Franco. |
Nome: JEREZ RECUERDA
|
| |
Desde la Asociación por la Recuperación de la Justicia y la Memoria Histórica "Jerez Recuerda" queremos solidarizarnos con Dionisio Pereira por ser objeto de acciones judiciales por el simple hecho de contribuir con sus estudios de investigación histórica a narrar una realidad que hasta ahora siempre ha estado oculta oficialmente.
Apoyamos activamente el trabajo de Dionisio y cualquier iniciativa que ayude a denunciar las represalias que sobre este historiador pueden recaer y creemos que es absurdo que en el siglo XXI se juzguen a gente pacífica por el hecho de escribir y decir la verdad sobre unos genocidas que han sido respaldados impunemente durante la dictadura de Franco y durante el tiempo que llevamos de "democracia".
Rechazamos por tanto cualquier pantomima pseudodemocrática que haga prevalecer los "derechos" de los genocidas sobre la realidad histórica y los derechos humanos.
De esta manera, pensamos que los delitos contra la humanidad no prescriben y por ello no tiene sentido que se juzgue a una persona inocente en vez de hacerlo contra los criminales que camparon a sus anchas durante décadas en la España post-franquista.
Firma:
Asociación por la Recuperación de la Justicia y la Memoria Histórica "Jerez Recuerda".
Secretaría |
Nome: Pablo Alonso de Vega
|
| |
Animo, outra aperta solidaria. Investigar non pode ser penado. |
Nome: J.Manuel Quintana Pereira
|
| |
A galopar a galopar hasta enterrarlos en el mar...........
Por la libertad de expresión que día a día hemos de conquistar y en solidaridad con el compañero Dionisio Pereira,
Desde Sevilla un saludo fraternal. Manolo Quintana Pereira. |
Nome: Jose Andrés García
|
| |
Desde Extremadura, donde hay tanto por hacer para recuperar la memoria de la gente que murió victima del terror que se propusieron sembrar en su subida mortal, quermos mostrar nuestro apoyo y solidaridad a vuestro trabajo de recuperación de la memoria. |
Nome: Jesús Vicente Aguirre
|
| |
Mi apoyo desde el trabajo y la voluntad de contar cómo fue la represión en La Rioja en (. asesinados, sin trincheras, y sin juicio previo. www.represionrioja.com |
Nome: Francisca Martínez
|
| |
Pola Liberdade e pola Xustiza. |
Nome: Fabian
|
| |
Mi humilde apoyo a Dionisio, de un hijo de Gallegos y nieto de Polacos.
Fabian :) |
Nome: Federico E.Avila Soto
|
| |
O meu apoio na contra da infamia que a xudicatura pretende cometer no nome de Dionisio Pereira e da Memoria Histórica. Resulta que estou casado cunha neta de José Míguez Carballo(Vigo,anos )na que seu abó era un acaudalado galego vido de América, propietario de moitísimas fincas en Lavadores, un Pazo ou caserón na Rúa do Príncipe, accións nas eléctricas de aquel entón en Galicia e múltiples bens accionariais creio que na Arxentina e que, primeiro foi golpeado e logo morreu dun disparo na sua propria casa, acusada a sua propria muller de ser a autora,(montaxe?) ingresada nun manicomio, e todos os fillos(uns sete)deixados á intemperie no que soio sobreviron dous ou tres. Coma os fillos eran moi novos e a nai non sabía ler e escribir, a odisea das suas vidas nunca puderon ter luz e taquígrafos do roubo, do expolio e da ruindade que rodeou todo o proceso franquista, dando pé a unhas vidas con formas moi difíciles e ignorantes, afastados da cultura necesaria para poder recuperar algo aínda que só fose da "Memoria" do pai e abó, xa que do extrictamente económico, a tupida rede franquista que aínda perdura fai imposible repoñer o roubado, que foi moito, e moito o asasinado.
Un Apoderado de profesión, "apoderouse" da maior parte dos bens que tiña por obriga adeministrar logo da morte de José Míguez, con infinidade de firmas(co dedo) da nai necesitada. Así estará Vigo(Galiza e España) cheo de "apoderados" de toda caste que non queren que se desenpolven os seus roubos e asasinatos.
É sangrante o da xustiza en España!
Dende os Países Baixos, Federico.
Un saúdo e apoio. |
Nome: Floren Dimas
|
| |
Estimado Dionisio, amigos todos: en nombre de la modesta asociación de Memoria Histórica que represento, hago aquí constar nuestra solidaridad con el historiador Dionisio Pereira, frente al intento de coartar su libertad de expresión como fruto de una investigación de carácter historiográfico sobre la represión franquista en Cerdedo.
La ley de defensa del Derecho al Honor -tan frecuentemente aludida por quiénes lo persiguieron- debe proteger a los que lo tienen, estén vivos o muertos. Pero la memoria de los asesinos, antes que nada, debería ser juzgada, en primer lugar, por los tribunales de Derechos Humanos y con las leyes contra los crímenes contra la Humanidad y contra la Impunidad en la mano.
El derecho que asiste a los criminales fascistas que asolaron España al amparo del golpe de estado de y la dictadura que después nos vino, es el mismo con el que tuvieron los responsables nazis juzgados en Nüremberg.
En España, la memoria de aquellas camadas azules salpicada con la sangre de sus víctimas, no puede ser por más tiempo ni ocultada, ni ignorada. Los crímenes tienen que ver la luz y es en este cometido por lo que historiadores como Dionisio están dedicando su tiempo y sus recursos a certificar la dignidad de los que nunca la perdieron, quedando hundido en la ciénaga de la iniquidad el recuerdo de sus verdugos, recayendo el baldón de su denhonra en la propia ejecución de sus actos, sin que sus familiares tengan que cargar con vergüenzas o culpas heredaras, salvo que se identifiquen con éllas o ejerciten la vil tarea del negacionismo, práctica que es hoty delito en otros países.
Si los familiares de los verdugos se empecinan en creer que con dinero y con abogados van a tapar la boca a Dionisio, deben de saber que caso de abrirse una suscripción popular en apoyo de su defensa, nuestra asociación, como muchas de las que actualmente existen en España, estarán respaldando la acción de la Justicia para que esta vez la chulería, la prepotencia y la herencia cási genética de aquellos efluvios totalitarios de sus antepasados, no les dejen marchar de rositas, después de amenazar a un investigador recto y valiente como Dionisio.
Si hace falta, estoy convencido de que las asociaciones memorísticas y miles de personas decentes de este país, estaremos dispuestos a apoyarle, que se enteren.
Un fuerte abrazo a Dionisio desde nuestra asosición, ¡animo y a por éllos!.
Floren Dimas Balsalobre
Presidente regional
AMIGOS DE LOS CAÍDOS POR LA LIBERTAD (-)
Región de Murcia
www.galeon.com/murcia
E-mail: murcia@yahoo.es |
Nome: Gonzalo Navaza
|
| |
Unha aperta solidaria. |
Nome: Santos Domínguez
|
| |
Animo y adelante
|
Nome: Xoán Carmona Badía
|
| |
Toda a miña solidariedade con Dionisio Pereira, historiador serio, competente e metodolóxicamente irreprochable. A simple admisión a trámite da demanda contra a súa investigación é un atentado contra a liberdade de investigación pero tamén un aviso a navegantes que sentaría perigosos precedentes. Xoán Carmona Badía |
Nome: G. Luis García López
|
| |
Ánimo. Somos más y nos asiste la razón y la justicia (al menos las normas internacionales de derechos humanos).
No podemos dejar que situaciones como ésta sigan ocurriendo. |
Nome: isabel Díaz
|
| |
Cuenta con todo mi apoyo para frenar esta injusta situación. |
Nome: Igor Lugris
|
| |
O meu apoio e solidariedade com o Dionísio.
Igor Lugris, poeta e escritor. |
Nome: Antonio Lastres Rubinos
|
| |
Las victimas renunciaron a la venganza. La dictadura asesina impidió que se hiciera justicia, pero no podrá impedir que se sepa la verdad.
Toda mi solidaridad y apoyo incondicional. |
Nome: Luisa Martínez Cuenca
|
| |
Aún somos muchos los que tememos que, por decir la verdad, se nos tilde de "loquesea" - hijos y nietos de los que defendieron la libertad- tantos los que murieron, como los que salieron al exilio o también los que sobrevivieron aquí, como pudieron, a una dictadura fascista. Somos muchos los que pensamos que debe decirse la verdad y nada más que la verdad. De lo contrario seguirá habiendo lo que hay: hijos y nietos de aquellos que engañaron incluso a su propia descendencia, a su propia familia. Quiero decir que, muchos de los hijos y nietos de FASCISTAS, realmente NO SABEN o NO QUIEREN SABER, por qué sus familias nadan en la opulencia. Les parece normal y se agarran a ello como puedan. Saber la verdad no les sería cómodo. Y eso es lo que yo temo. La gente que me rodea, y por desgracia incluyendo a buenas amistades también, posiblemente dejarían de serlo ¿quién sabe? si supieran que sus familias han fastidiado tanto a la mía. Sí señor, fue cierto que por "tonterías de patio de colegio": denuncias sin fundamento, ni firmas siquiera, llevaron a mi abuelo, tíos y primas hermanas, a la cárcel y a la completa desaparición. Es cierto también que pasaron hambre, penurias de todo tipo...y que, lo que todavía es lamentable, nadie les ha pedido disculpas oficialemnte por ello, ni les/nos han devuelto lo que les robaron. Empezando por la verdad: nuestros abuelos o padres eran inocentes. Gracias compañero por tu lucha. Desde aquí te apoyo, ya lo creo.¡Salud y fuerza! |
Nome: Ahaztuak -
|
| |
Estimado compañero:
Aunque no nos pillen por sorpresa, las actitudes de algunos no dejan lugar a duda. Les molesta la verdad y les molesta que se digan las cosas altas y claras. Son tan lo que son que no tienen ni la hombria ni la coherencia de defender en publico la ideologia y los hechos que les permitieron ser "los amos" durante cuarenta años. Es señal de lo que realmente son y eran sin el recurso del terror ni el terror del poder. Ahora resulta que ninguno de ellos era falangista, ninguno tuvo responsabilidades, todos eran "aperturistas", ninguno asesino ni delato ni mando asesinar...
En fin, nosotros a los nuestro. Y por eso y porque ese espacio democratico que es la memoria y la libertad de expresión y el derecho a la verdad aun tenemos hoy que conquistarlo... pues ahi te va todo nuestro apoyo y un abrazo solidario.
Ya sabes. Para lo que haga falta. |
Nome: Eusebio Gómez Bautista
|
| |
Un abrazo solidario, Dionisio. Tienes todo mi apoyo. Esta gente no se resigna a aceptar que han perdido sus privilegios y ya no pueden ir por ahí como si España fuera su cortijo y fueran dueños de personas y haciendas.
Salud y República. |
Nome: Pedro López López
|
| |
Ánimo, no te faltarán apoyos. Paso a informar inmediatamente a mi libreta de direcciones, bastante extensa, para que todos divulguen a su vez y para que entre todos paremos la chulería fascista. |
Nome: Esther Lopez
|
| |
Todo mi apoyo para resolver esta injusta situación. |
Nome: José Manuel Pena García
|
| |
Los claro-oscuros de la Historia y sus aristas, son los mismos claroscuros y aristas, de las vidas de las personas que conforman el proceso histórico.
La libertad de investigación y de expresión, esta por encima, en toda sociedad democrática, de los intereses subjetivos de grupos o personas.
Si algunos, no estan conformes o creen mal fundamentados los hechos descritos, usando la misma libertad de expresión, tienen todo el derecho a publicar su versión, claro esta que con los principios éticos del investigador, veracidad, contraste de las fuentes y testimonios y objetividad.
No volvamos atrás, la Inquisición ha desaparecido, tarde, pero ha desaperecido. |
Nome: bieito alonso
|
| |
O meu apoio tanto é a título indiviudal como, tamén, en calidade de presidente da Comisión Cidadá pola Verdade do do Baixo Miño |
Nome: Bernardo Máiz Vázquez
|
| |
Escoitei na radio a resolución do xulgado, coido prevista. Agora ¿Que
toca? ¿Onde hai que asinar? ¿Ou que outras accións?
Dime en que poido axudar neste desproposito xudicial.
Unha aperta:
Bernardo.
|
Nome: Carlos
|
| |
La ofensiva ultraconservadora contra el movimiento por la Memoria Histórica Democrática
José Mª Pedreño
Federación Estatal de Foros por la Memoria
Desde que la recuperación de la Memoria Histórica Democrática rompió el cerco mediático, saltando a las páginas de los periódicos, y se fue consolidando a su alrededor un fuerte movimiento social, las fuerzas antidemocráticas de la derecha española han creado una estrategia con el objetivo de neutralizar la posibilidad de que este movimiento pueda ser motor de nuevas conquistas democráticas.
Estamos asistiendo a una gran ofensiva ultraconservadora en todos los frentes. Esta ofensiva viene marcada por un agrupamiento de las fuerzas antidemocráticas de la derecha española que no se resignan a tener solamente el poder, sino que además desean el gobierno para poder utilizar ese poder de forma más eficaz. Para conseguirlo ha creado una amplia red de órganos de divulgación a través de los que unificar y transmitir ideas a la sociedad y de esta forma poder generar la cohesión ideológica necesaria para construir y articular su bloque histórico. Fenómenos como los de Pío Moa, Cesar Vidal o Jiménez de los Santos, en los que la defensa del amigo americano, de la invasión de Irak y los ataques contra el proceso de paz en Euzkadi se dan la mano con el revisionismo histórico y la negación del exterminio de los defensores de la legalidad democrática de la II República, no son casuales. El trabajo realizado por el movimiento supone un asalto frontal a las trincheras ideológicas de las fuerzas antidemocráticas de la derecha española. Esto ha sido contestado con la divulgación de verdaderos manuales de revisionismo histórico y negacionismo sin ninguna clase de rigor científico. Las declaraciones de diversos dirigentes del PP en referencia a que desenterrar restos de la Guerra Civil crispa a los ciudadanos y ataca el espíritu de la transición, en algunos casos reivindicando ser herederos de los vencedores, son una clara muestra del daño ideológico que la recuperación de la memoria histórica democrática está ocasionando en sus planteamientos. Recientemente, Esperanza Aguirre hacía referencia a que la crispación de los ciudadanos estaba generada por el afán de desenterrar el pasado y el proceso de paz en Euzkadi. Declaraciones similares hemos oído o leído de otros destacados dirigentes del PP.
En centros de poder en los que no sólo no ha penetrado suficientemente la democratización, sino que está en franco retroceso, como es el Poder Judicial, además de estar intentando evitar que la cuestión de las víctimas del franquismo sea tratada, desde el punto de vista jurídico, bajo los planteamientos que deben regir una democracia -es decir, bajo el prisma de las leyes penales internacionales y españolas-, se empeñan en castigar duramente a quienes intentan esclarecer la verdad con sus investigaciones. El caso de Dionisio Pereira, dando nombres concretos de los represores franquistas en la comarca de Cerdedo es una buena prueba de ello. El compañero Dionisio ha trabajado por investigar y dar a conocer la verdad, cuestión a la que tienen derecho tanto las víctimas como las sociedades que han sufrido graves crímenes contra la humanidad. Es curioso ver como estando llenas las cunetas de fosas comunes con los restos de personas asesinadas por defender la legalidad democrática republicana, el poder judicial no tome cartas en el asunto y, sin embargo, admita a trámite denuncias contra investigadores cuyo riguroso trabajo está posibilitando que tanto nuestra sociedad, como los familiares de las víctimas, tengamos acceso a conocer la verdad; es decir, el derecho a saber.
Amparándose en el revisionismo histórico y en la negación del exterminio de los defensores de la legalidad democrática republicana por parte de las fuerzas antidemocráticas, que los pseudohistoriadores vinculados a la FAES están vertiendo en libros y medios de comunicación, se está divulgando auténticas falacias que nada tienen que ver con una derecha liberal, democrática y europea. Recientemente, Pedro Alberto Cruz Sánchez, profesor de la Facultad de Bellas Artes de Universidad de Murcia, según Vega Media Press, ha afirmado ante sus alumnos, que el movimiento social por la Recuperación de la Memoria Histórica "no es sino rescatar los huesos de criminales de guerra". Este tipo de comentarios no se corresponden con una mentalidad democrática, atentan contra la verdad y sirven para mantener la manipulación ideológica del franquismo más allá de la muerte del dictador y son resultado de tanta impunidad y revisionismo histórico.
Ante esta situación en la que los poderes del estado persiguen a quien defiende los Derechos Humanos y muestran inacción ante quienes practican el revisionismo histórico y el negacionismo (ambas cuestiones tipificadas como delito en el derecho penal internacional), las fuerzas democráticas deben tomar posiciones. Gran parte de lo que está ocurriendo es efecto de la impunidad de la que han gozado, y gozan, las fuerzas antidemocráticas de la derecha española sin que las fuerzas democráticas parlamentarias sean capaces de investirse de la valentía política necesaria para hacer frente a la situación.
La tibieza con la que las fuerzas parlamentarias democráticas están tratando estos temas, sin atender derechos irrenunciables (Verdad, Justicia, Reconocimiento y Reparación), está permitiendo que los planteamientos ideológicos de las fuerzas antidemocráticas de la derecha española se transformen, poco a poco, en opinión reconocida y asumida como verdad histórica por una buena parte de la sociedad. Con leyes de memoria que asientan la impunidad no se va a parar la ola de revisionismo y negacionismo que nos intenta arrasar, sino que además se fortalece la ofensiva ultraconservadora que no encuentra ningún muro ideológico, ni jurídico, ni político de contención.
Se hace cada vez más necesaria una acumulación de fuerzas para combatir la gran ofensiva de las fuerzas antidemocráticas de la derecha. Por eso, hacemos un llamamiento a todas las fuerzas democráticas (sindicatos, partidos, asociaciones, medios de comunicación, etc.)para configurar un amplio frente de lucha ideológica que contrarreste, y haga retroceder, los planteamientos revisionistas y negacionistas respecto a la Memoria Histórica, vinculando este frente a la defensa de los Derechos Humanos y la Lucha contra la Impunidad, sustanciándose el mismo sobre trabajos y acciones concretas, no con leyes que asienten la impunidad.
Estamos asistiendo a la mayor involución democrática de los últimos años y va siendo hora de empezar a pararla. Se hace más necesario que nunca la construcción de instrumentos de confrontación ideológica capaces de articular el pensamiento diverso de las fuerzas democráticas no sólo para contrarrestar la ofensiva ultraconservadora, sino para conseguir mayores y necesarios avances democráticos. Y no se trata de legislar de cara a la galería para luego no hacer nada, sino de empezar a tener la claridad ideológica, la voluntad política y la firmeza necesaria para obligar a que los jueces apliquen las leyes del estado democrático de derecho contra los criminales de la dictadura franquista, contra los que practican el revisionismo histórico y el negacionismo, y contra los defensores del golpismo y del terrorismo de estado franquista.
|
Nome: José Luis Antas Ramos
|
| |
Manifesto o meu apoio ao investigador Dionisio Pereira.
Unha aperta.
José Luis Antas Ramos |
Nome: Victor F. CNT Pontevedra
|
| |
Como xa te dixemos en persoa, estamos aqui para o que necesites, estaremos dando a cara sempre que os cachorros do fascismo tenten calar as voces dos que loitan.
Saude. |
Nome: Graciela Mirabete Alonso
|
| |
Quisiera expresar mis felicitaciones a todas las personas que se esfuerzan por recuperar una etapa de la historia de España que por tantos años, incluyendo años de democracia, no fue reconocida, como si un lado de la historia no hubiera existido y no mereciera ni siquiera ser nombrada. Aunque tarde, pues sus protagonistas no están, tiene que conocerse objetivamente y
los que somos descendientes del lado perdedor sabemos muy bien de todos los sufrimientos que los nuestros pasaron. Sentimos la frustración y el dolor de ellos que por expresar sus ideas fueron perseguidos, asesinados y sus familias amenazadas.
Muchas Gracias por sus esfuerzos.
Graciela Mirabete
|
Nome: Xesús Manuel da Torre Martíns
|
| |
Manifesto o meu apoio incondicional e solidário ao historiador Dionísio Pereira. |
Nome: Luis Rei Nuñez
|
| |
En nome do Grupo Etnográfico "Mascato" de Cambados, dedicado ó estudo e á divulgación do patrimonio marítimo do Mar de Arousa (e o de Galicia) quero manifestar a nosa total solidariedade con Dionisio Pereira, caderna mestra de "Mascato".
Desde hai anos sabemos do rigor con que traballa Dionisio; desde hai anos acreditamos na súa integridade; e desde hai anos partillamos o seu interese por levar a luz ós dominios da interesada negrura fascista, polo que estamos con el para que ninguén lle impida falar libremente.
Tamén queremos solidarizarnos coa Asociación "Verbo Xido", onde Dionisio desenvolveu a investigación pola que agora sofre ameaza de obrigado silencio.
Saúde e Memoria
Paco Fdez. Rei |
Nome: Miquel Pujado
|
| |
Toda mi solidaridad y apoyo. La mal llamada Democracia española se asienta sobre los falsos cimientos de la amnesia colectiva. Trabajos como el suyo son absolutamente necesarios si no queremos ver reeditadas las páginas más siniestras de la Historia reciente.
Miquel Pujado
(cantante y escritor) |
Nome: Núcleo de Estudos e Pesquisa dos
|
| |
Manifestamos o nosso apoio incondicional e solidário ao historiador Dionísio Pereira.
O Senhor Afranio passou a raia em Castro Laboreiro, fugindo à morte certa.
Haja memória. Existe mesmo o dever de memória.
Cumprimentos Dionísio Pereira
Nep dos Montes Laboreiro - Portugal |
Nome: Núcleo de Estudos e Pesquisa dos
|
| |
Manifestamos o nosso apoio incondicional e solidário ao historiador Dionísio Pereira.
O Senhor Afranio passou a raia em Castro Laboreiro, fugindo à morte certa.
Haja memória. Existe mesmo o dever de memória.
Cumprimentos Dionísio Pereira
Nep dos Montes Laboreiro - Portugal |
Nome: María Belén Alonso Fariña
|
| |
Censura = autocrácia
Liberdade e apoio a verdade |
Nome: Asociacion Dignidad y Memoria
|
| |
Desde nuestra asociación, que tambien trabaja por dignificar la memoria de nuestros familiares asesinados, todo nuestro apoyo para Dionisio Pereira. |
Nome: Rosa Mª Verdugo Matés
|
| |
Ti es um historiador que fas história. Ánimo!
|
Nome: leonor gonzalez prieto
|
| |
a memoria é o que temos.gracias por o teu labor como historiador. una aperta. nene. |
Nome: marina gonzalez
|
| |
Dionisio:agradecida ao teu traballo. Animo,una aperta. |
Nome: Dores asorei veiga
|
| |
como xa comentei hai tres meses contas con todo o meu apoio contra esta caza de bruxas que pretende modificar e alterar novamente a hª.
Un agarimoso saúdo.Dores Asorei |
Nome: Antón Campos
|
| |
O meu decidido apoio para a liberdade de expresión e para os investigadores da Historia.
Un Saúdo.
Antón Campos.
Enxeñeiro en Informática. |
Nome: Chus Gómez
|
| |
Un agarimoso saúdo. Chús Gómez . Psiquiatra. Ourense
|
Nome: Xulio Anxo Martínez Costas
|
| |
animo Dionisio
xulio anxo martinez costas
vigo-Galiza
|
Nome: Antonio González Quintana
|
| |
Estimado Dionisio, recibe mi afectuoso saludo y mi decidido apoyo a tu trabajo. Ni querellas ni proyectos lesgislativos restrictivos podrán parar el conocimiento y la divulgación de la verdad sobre nuestro pasado.
Un abrazo
Antonio González Quintana, archivero |
Nome: José Vicente Martí Boscá
|
| |
OTROS APOYOS recogidos por José Vicente Martí Boscá (País Valenciá)
Mi apoyo para el historiador Dionisio Pereira,
Fernando Martínez Gil (Toledo),
Prof. Tit. Univ. Castilla-La Mancha
.......................
Me sumo a las voces de solidaridad con el historiador español Dionicio Pereira por la querella que le interpuso la familia de uno de los protagonistas de su obra sobre la dictadura franquista. Creo que es una obligación moral, académica y profesional de todos los historiadores iberoamericanos que nos identificamos con el manifiesto de estar red, expresar nuestra solidaridad cuando se intenta entorpecer nuestra labor de investigadores de la memoria colectiva y esclarecedores del pasado de la sociedad. Debemos rechazar todo tipo de represalia contra los intelectuales que fieles a su compromiso científico con la verdad dan a conocer a los responsbles de tantas injusticias que se han cometido en variados contextos históricos.
JAIME ALVAREZ LLANOS
Universidad del Ätántico
Barranquilla Colombia
........................................
Ante la intolerancia y los resabios fascistas, mi solidaridad incondicional con Dionisio Pereira, ante el absurdo proceso judicial a que se le ha sometido por indagar y dar a conocer la verdad historica sobre la lugubre noche del franquismo.
Mauricio Yen Fernández
Instituto de Investigaciones Historicas.
Universidad Juárez del estado de Durango. México
.............................. ..........................................
L´Espagne accepte de regarder son histoire en tendant vers l´objectivité, ce qui présuppose de rétablir la vérité : celle d´un passé génant mais qui ne doit souffrir aucun procès sauf celui de l´histoire et de la mémoire des survivants à même de réclamer que la clarté soit faite sur l´ensemble de la période franquiste. C´est avec beaucoup de courage et d´abnégation que des historiens espagnols se lancent dans cette aventure historique et, de ce fait, ils méritent le soutien de tous.
Dionisio Pereira met au grand jour des faits que l´aptahie collective, inhérente à l´autoritarisme, avait préféré oublier ; je soutiens la position adoptée par M. Pereira et le remercie de dénouer les méandres de l´histoire.
Nicolas Prognon (GRHI, Toulouse)
|
Nome: Rosa Mª Fernández Sansa
|
| |
Mi apoyo al historiador Dionisio Pereira. Por la libertad de expresión .
Rosa Mª Fernández Sansa
Antropóloga y profesora |
Nome: Manuel Carlos García
|
| |
Ugena
Estimado Dionisio:
Me han enviado los compañeros un correo electrónico informándome de la
denuncia de la que has sido objeto y de un posible procesamiento por el
estudio que sobre la represión franquista has hecho y en el que indicas
nombre de los represores. Imagino que andarás preocupado. Dar la cara y
decir la verdad ha costado mucho sufrimiento. Desde Diógenes o
Sócrates, si
avanzamos algo es gracias a que podemos tener acceso a la verdad. Te
envío
mi solidaridad y ánimos para seguir haciendo lo que durante todos estos
años: darnos a conocer lo que ocultaron y desean seguir ocultando los
que te
han denunciado. Tienen miedo. No son inteligentes. Lo único que
conseguirán
con sus denuncias es que todos nos enteremos y no unamos para seguir
sacando
a la luz aquellos que no quieren que sepamos.
Da recuerdos a Eliseo Fernández, que espero que no ande preocupado por
si él
es el siguiente en el proceso.
Un cordial saludo libertario
Manuel Carlos García
|
Nome: Rafael Maestre
|
| |
La Comisión de Memoria Libertaria de la Confederación General del
Trabajo Muestra su apoyo y solidaridad al historiador Dionisio
Pereira que, por buscar la verdad y recuperar la memoria colectiva
de las víctimas del régimen franquista, está siendo perseguido por
los intransigentes de siempre, reductos del franquismo que aún no
han abandonado las instituciones públicas.
Salut. Rafael Maestre, Coordinador de la Comisión de Memoria
Libertaria de la CGT
(Dionisio, debería figurar sólo el nombre de la Comisión no el mío.
Gracias y un abrazo fraterno)
|
Nome: Octavio Alberola
|
| |
Por la libertad de expresion y en solidaridad con Dionisio Pereira
Octavio Alberola / Antonio Martin
Grupo pro revision del proceso Granado-Delgado
|
Nome: Lina Garrido
|
| |
Para min é unha aténtica inxustiza que alguén non poida expresarse libremente, sobre todo cando os feitos foron unha auténtica realidade. Todo o meu apoio Dionisio. |
Nome: Joaquin Murrieta
|
| |
Fueron derrotados, juzgados y castigados en Alemania,
Se hicieron el hara-kiri en Japón,
Fueron humillados, fusilados y colgados por los pies en Italia,
denostados y encarcelados en Francia...
Pero en España salieron impunes y se hicieron millonarios con el expolio, la tortura y el asesinato.
Los hijos y nietos de sus victimas no olvidamos.
Saludos desde Barcelona.
¡Animo Dionisio! ¡No pasarán! |
Nome: antonio monroy alvarez
|
| |
Todo o noso apoio a Dionisio Pereira pola súa coraxe e valentía de dar a coñecer os nomes dos asasinos franquistas. Faltaría máis que non podesemos decir os nomes dos asasinos dos nosos pais. |
Nome: rafael lopez alvarez
|
| |
en mi nombre y de la asociación para recuperacion de la memeria de Lora del Rio ( sevilla), tienes todo nuestro apoyo y solidaridad, tu lucha por conocer todo la verdad del golpe de estado facista , que hoy pretenden silenciarla agrediendo a tu libertad la hacemos nuestra
un abrazo |
Nome: Miguel Ángel Cuña Casasbellas
|
| |
En mi propio nombre y en el del Sindicato del que soy Secretario General - CGT de Pontevedra- expreso nuestra solidaridad con Dionisio Pereira y nuestra indignación por la demanda interpuesta contra él. Dicha demanda no representa otra cosa que un intento baldío de imponer silencio y acallar los crímenes cometidos por el golpe de estado fascista y los cuarenta años de franquismo vividos en este país.
También ponemos a disposición de Dionisio Pereira nuestro nombre y organización para avalar y participar en aquellas actos de solidaridad que decidan realizarse con este motivo. No admitiremos hoy que el fascismo o la impunidad de sus crímenes se impongan, del mismo modo que hemos luchado contra él en todo tiempo y lugar. Fdo. Miguel Ángel Cuña Casasbellas. DNI. ... |
Nome: Antón Masa
|
| |
Querido amigo Dionisio. A defensa da liberdade de expresión, sempre!. O esquezemento do pasado, nunca!. Gracias a xente coma tí, os demáis podemos ser máis livres, pois só a verdade, a memoria do noso pasado, pódenos permitir a liverdade. Segue na túa loita por dar a coñecer a nosa historia, e dun xeito moi fundamental na historia da Galiza baixo o réxime feixista. Sabes que contas coa miña solidariedade. Un forte abrazo e adiante. |
Nome: Xosé Luís Alonso
|
| |
Dionisio, total soliedaridade co home loitador que tí eres e co historiador comprometido no esclarecemento de aqueles arrepiantes momentos nos que a barbarie fascista tentou borrar da faz da terra as persoas que, coma tí, loitaban por un mundo novo. Saúde e unha forte aperta. |
Nome: Nieves Pazos
|
| |
Todos temos dereito a coñecer este anaco de historia porque é a nosa Historia.Grazas Dionisio e a todos os que estades a traballar para escrarecela. |
Nome: Isabel Camargo Vázquez
|
| |
Desde Sevilla, mi familia se solidariza con Dionisio. La verdad no puede ser acallada. Ya sufrieron muchos de nuestros familiares juicios injustos e ilegales. Eso no debe repetirse. LLaman venganza a la restitución de la verdad,a darle a nuestros muertos y perseguidos su lugar en la historia. Deben calmarse y ser más humildes y reconocer que los que ellos persiguieron también eran ciudadanos españoles con derechos. Y nos toca a sus descendientes y a las personas sensibilizadas hacerlo pues ellos están bajo tierra, y muchos ni siquiera sabemos en qué trozo de esta tierra nuestra. |
|
|
|